Ocena funkcjonalna ucznia – jak ją przygotować i połączyć z WOPFU oraz IPET
· specelio
Ocena funkcjonalna opisuje nie tylko trudności ucznia, ale przede wszystkim sposób jego funkcjonowania w realnych warunkach: podczas komunikacji, nauki, wykonywania poleceń, kontaktów społecznych i codziennych aktywności.
Od czego zacząć?
Najpierw warto zebrać obserwacje z różnych sytuacji i oddzielić fakty od interpretacji. Zamiast pisać „uczeń jest niesamodzielny”, lepiej wskazać, w jakich czynnościach potrzebuje pomocy, jakiego rodzaju wsparcie jest skuteczne i kiedy radzi sobie sam.
Jakie obszary opisać?
- komunikacja i rozumienie,
- samodzielność,
- funkcje poznawcze i uczenie się,
- uwaga i organizacja działania,
- emocje i zachowanie,
- relacje społeczne,
- motoryka i funkcjonowanie sensoryczne,
- mocne strony i zainteresowania.
Jak połączyć Ocenę funkcjonalną z WOPFU?
Ocena funkcjonalna dostarcza konkretnego opisu aktualnego funkcjonowania. W WOPFU można wykorzystać ją jako jedno z uporządkowanych źródeł do opisania potrzeb, mocnych stron, trudności i skutecznych form wsparcia.
Jak wykorzystać ją w IPET?
IPET powinien odpowiadać na zidentyfikowane potrzeby. Dzięki Ocenie funkcjonalnej łatwiej powiązać cele, dostosowania i działania specjalistów z rzeczywistym funkcjonowaniem ucznia.
Ocena jako dokument żywy
Warto wracać do niej po kolejnych okresach pracy i aktualizować ją na podstawie obserwowanego postępu. Dzięki temu może wspierać nie tylko tworzenie dokumentacji, ale także jej późniejszą ewaluację.